''Mindland'' της Γιώτας Παπαδημακοπούλου (Culture now.gr)

Ο Γιώργος Γιαντάς συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσω του βιβλίου του, "Ως Την Τελευταία Πνοή", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη. Ένα βιβλίο που ταξίδεψε τους αναγνώστες στα χρόνια της Μικρασιατικής Καταστροφής και όσα την ακολούθησαν.

 «Σίγουρα είναι μεγάλο τόλμημα για έναν Έλληνα συγγραφέα να προσεγγίσει τα μονοπάτια της δυστοπικής λογοτεχνίας όμως ο Γιώργος Γιαντάς, τα καταφέρνει αρκετά καλά, δίνοντάς μας ένα μυθιστόρημα που, για τα ελληνικά ειδικά δεδομένα, διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από όλα εκείνα που έχουμε συνηθίσει..»

Πριν λίγο καιρό, κυκλοφόρησε το δεύτερό του βιβλίο με τίτλο, "Mindland", το οποίο, τόσο ως προς το ύφος όσο και ως προς την θεματολογία του, είναι πολύ διαφορετικό. Γιατί αυτή τη φορά, ο Γιώργος Γιαντάς επιχειρεί να προσεγγίσει ένα διαφορετικό λογοτεχνικό μονοπάτι, αυτό της δυστοπικής αφήγησης, μεταφέροντάς μας σε έναν κόσμο του μέλλοντος όπου κανένας μας δεν θα ήθελε να ζήσει ο οποίος ωστόσο, δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να αποτελέσει μια ζοφερή πραγματικότητα.
Η Mindland είναι ένας κόσμος ο οποίος, σε αρκετά πράγματα, θυμίζει την σημερινή κοινωνία. Υπάρχουν όμως μεγάλες και ουσιαστικές διαφορές. Ο κόσμος, δεν υφίσταται πλέον όπως τον γνωρίζουμε σήμερα αλλά, έχει οδηγηθεί σε μια καταστροφή του περιβάλλοντος που έχει οδηγήσει τους ανθρώπους να ζουν σε γυάλινες πολιτείες, όπου ο αέρας φιλτράρεται για να τους επιτρέπει να συνεχίσουν να ζουν και που η τεχνολογία, δεν αποτελεί απλά αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας αλλά, έναν αρρωστημένο θα λέγαμε, τρόπο ζωής. Η Mindland, είναι ένας εικονικός κόσμος όπου οι χρήστες επισκέπτονται και έχουν την δυνατότητα να ζήσουν, όσα δεν μπορούν στον έξω κόσμο. Παράλληλα, ο κάθε χρήστης, έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει το προφίλ του κατά πως εκείνος επιθυμεί, δημιουργώντας αν το θέλει, μια εικόνα του εαυτού του πολύ διαφορετική από αυτήν που ισχύει στην πραγματικότητα, να ενοικιάσει φίλους, ακόμα και να χτίσει μια οικογενειακή ζωή. Τι όμως είναι αυτό που κρύβεται πραγματικά πίσω από την Mindland και τους σκοπούς που αυτή εξυπηρετεί.
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα, παρά μονάχα έχω ακούσει ιδιαίτερα θετικά σχόλια γι' αυτό, από γνωστούς και φίλους. Έτσι, δεν είμαι σε θέση να μιλήσω για την εξελικτική πορεία της γραφής του. Αυτό όμως που διαπιστώνω διαβάζοντας το "Mindland" είναι πως, ο Γιώργος Γιαντάς, έχει έναν πολύ όμορφο τρόπο να αποτυπώνει τις λέξεις στο χαρτί. Ο γλωσσικός πλούτος του κειμένου, φανερώνει έναν άνθρωπο με γνώσεις και που παράλληλα, έχει την ικανότητα να τις αναπτύξει. Η ροή του κειμένου είναι στρωτή, ακολουθεί μια γραμμική πορεία και σ' όλη την διάρκεια της ανάγνωσης, δεν παραλείπει να μας δώσει ικανοποιητικές ως προς την ποσότητα και την ποιότητα, πληροφορίες οι οποίες και αφορούν τον κόσμο που εκείνος έχτισε. Έτσι, ακόμα κι αν κάποιος δεν είναι εξοικειωμένος με την τεχνολογία, μπορεί να κατανοήσει την πορεία της μέσα στον χρόνο και το πως αυτή οδηγήθηκε σε μια εικονική, μελλοντική πραγματικότητα η οποία, με πλαστό τρόπο, εγκλώβισε την ανθρωπότητα.
Βασικός πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Μπρεντ ο οποίος, αν και ζει σύμφωνα με τα πρότυπα της υπάρχουσας κοινωνίας που περιγράφεται στο μυθιστόρημα αυτό, που αν και η Mindland αποτελεί ένα πραγματικό κομμάτι της καθημερινότητάς του, καλείται κάποια στιγμή να αντιμετωπίσει τους φόβους του, τον ίδιο του τον εαυτό αλλά και την αλήθεια πίσω από την εικόνα, που εγκλώβισε τον κόσμο και τον διαμόρφωσε ώστε να φτάσει σε μια συγκεκριμένη κατάσταση η οποία, δεν αποκλείεται να συνεχίσει έτσι ώστε να καταδυναστεύσει ακόμα περισσότερο τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τη δυνατότητα επιλογής, αντίστασης. Και τελικά αναρωτιέσαι, είναι καλύτερα να ζεις σε έναν θεωρητικά ασφαλή κόσμο χωρίς να ξεχωρίζεις ή να κάνεις το βήμα εκείνο που μπορεί να αλλάξει, τόσο εσένα όσο και τον κόσμο μέσα στον οποίο υπάρχεις; Όλα αυτά που είναι πραγματικά, μπορούν να αντικατασταθούν από κάτι τόσο ψεύτικο;
Σίγουρα είναι μεγάλο τόλμημα για έναν Έλληνα συγγραφέα να προσεγγίσει τα μονοπάτια της δυστοπικής λογοτεχνίας όμως ο Γιώργος Γιαντάς, τα καταφέρνει αρκετά καλά, δίνοντάς μας ένα μυθιστόρημα που, για τα ελληνικά ειδικά δεδομένα, διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από όλα εκείνα που έχουμε συνηθίσει. Και δεν μπορούμε παρά να του πούμε μπράβο γι' αυτή του την προσπάθεια, που αποτελεί μια παράτολμη επιλογή, ειδικά σε ένα σήμερα που φοβάται να αντικρίσει το μέλλον που φαίνεται να πλησιάζει απειλητικά αλλά, και σε ένα λογοτεχνικό παρόν όπου η ξένη δυστοπική λογοτεχνία , έχει κερδίσει μεγάλο έδαφος και φανατικούς θαυμαστές. Για τους αμύητους ειδικά, στο είδος αναγνώστες, το "Mindland" είναι μια ευχάριστη, με δομή και σταθερή ροή πληροφοριών, έκπληξη, που ίσως θα τον ενδιέφερε.
                                                                               
                                                                                     Γιώτα Παπαδημακοπούλου

"Mindland" από τον Ηλία Παπαγεωργίου (ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ 22-ΦΕΒ-2013)

Mε τον τίτλο «MINDLAND» κυκλοφόρησε το δεύτερο μυθιστόρημα του Γιώργου Γιαντά μετά το επιτυχημένο «Ως την τελευταία πνοή» ένα μυθιστόρημα που έκανε εξαιρετική εντύπωση. Το νέο, λοιπόν, μυθιστόρημα (εκδόσεις του οίκοι Λιβάνη, σελίδες 302), είναι διαφορετικό από ένα συνηθισμένο κείμενο τέτοιου είδους. Εδώ δεν έχουμε ιστορικά γεγονότα ως αφετηρία της αφήγησης, της δράσης και της πλοκής. Δεν ιστορούνται γεγονότα γνωστά στον αναγνώστη, ώστε να βαδίζει σε οικεία μονοπάτια και να αναμένει εξελίξεις προορατικές. Αντίθετα, το «περιβάλλον» του μυθιστορήματος μετακινείται από το ρεαλισμό στη φαντασία, από το πιθανό στο απίθανο, από το ενδεχόμενο στο νοητικά απρόσιτο.   «Δεν ιστορούνται γεγονότα γνωστά στον αναγνώστη, ώστε να βαδίζει σε οικεία μονοπάτια και να αναμένει εξελίξεις προορατικές. Αντίθετα, το «περιβάλλον» του μυθιστορήματος μετακινείται από το ρεαλισμό στη φαντασία, από το πιθανό στο απίθανο, από το ενδεχόμενο στο νοητικά απρόσιτο..» Η «ιστορία» αρχίζει με τις συνέπειες ενός πυρηνικού πολέμου, εξαιτίας του οποίου η  ανάγκη επιβίωσης επιβάλλει στους ανθρώπους να δημιουργήσουν «πόλεις-γυάλες», μέσα στις οποίες τα πάντα είναι τεχνητά: από τον αέρα που αναπνέουν μέχρι τα μέσα διατροφής, μεταφοράς, εργασίας, επικοινωνίας. Πρόκειται για έναν μεταπυρηνικό κόσμο, τον οποίο ο σημερινός άνθρωπος ούτε κατανοεί και, πολύ περισσότερο, δε θα ήθελε να γνωρίσει. Μέσα σε μια τέτοια ηλεκτρονική πόλη ο καθένας ζει στο δικό του κόσμο. Καθηλωμένος μπροστά στην οθόνη του δικού του προσομοιωτή (δηλ., ηλεκτρονικό υπολογιστή προχωρημένης τεχνολογίας) και χρησιμοποιώντας το δικό του ηλεκτρονικό εξοπλισμό μπορεί να περπατήσει, να συνάψει ερωτικές σχέσεις, να «συναντήσει φίλους, να συνάψει κάθε είδους σχέσεις με άτομα που ποτέ δεν είδε ούτε νιώθει την ανάγκη να δει, να νοικιάσει φίλους και συντροφιές με μόνο κριτήριο την εξωτερική εμφάνιση που ο «άλλος» παρουσιάζει μέσα από το δικό του προσομοιωτή και το οποίο προφίλ μπορεί να αλλάζει σύμφωνα με τα γούστα του. Παρουσιάζεται δηλαδή σαν πρίγκιπας-πριγκίπισσα, σαν νέος ή γέρος, σαν ωραίος ή δυσειδής, ανεξάρτητα από τη φυσιολογική του θέση ή εμφάνιση. Άρα, πρόκειται για έναν κόσμο αποκλειστικά εικονικό, μη πραγματικό, απόλυτα φανταστικό και, ως εκ τούτου, αφύσικο. Επομένως, απουσιάζει η ζεστασιά της αγάπης, η ευαισθησία, η αληθινή φιλία, ο γνήσιος έρωτας, το φυσιολογικό σεξ, η αυθόρμητη αγκαλιά και το αγνό φιλί. Μέσα σε αυτό το κλίμα κινείται ο συγγραφέας με μεγάλη επιδεξιότητα, και καταφέρνει να μας δώσει τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού μυθιστορήματος: πιθανή ιστορική βάση, πλοκή, περιέργεια, αγωνία, απροσδόκητα, χιούμορ, προβληματισμό, σφαιρικότητα, λύση, ακόμη και κάθαρση! Πέρα από το περιεχόμενο, ο αναγνώστης απολαμβάνει ένα κατανοητό κείμενο, μια ελληνική γλώσσα άρτια στη λεκτική και ορθογραφική της χρήση, ένα συγγραφέα, που παρά το νεαρό της ηλικίας του, σέβεται τον αναγνώστη και ξέρει να τον ψυχαγωγεί με την κύρια έννοια της λέξης (αγωγή της ψυχής και του πνεύματος). Συγχαίρω τον εξαίρετο μυθιστοριογράφο, Γιώργο Γιαντά, φίλο και παλιό μαθητή μου, και του εύχομαι να συνεχίσει με την ίδια ζέση το υπέροχο έργο της συγγραφής. Συνιστώ ανεπιφύλακτα σε μικρούς και μεγάλους να διαβάσουν το πρωτότυπο και πρωτοποριακό τούτο βιβλίο.   Ηλίας Παπαγεωργίου, δρ Φ.  http://www.dimokratism.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=15298%3Amindland---&catid=42%3Abook-presentation&Itemid=61

''Mindland'' του Ηλία Μαραβέγια ( ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 03-02-2013 )

(του Ηλία Μαραβέγια)

Με το πρώτο του βιβλίο μας  ταξίδεψε στο παρελθόν την περίοδο της Μικρασιατικής καταστροφής. Το καινούριο του μας πάει στο μέλλον, σε μια απέραντη διαδικτυακή πολιτεία, τη Mindland. Αυτός είναι ο τίτλος της νέας ιστορίας που γέννησε η φαντασία του Γιώργου Γιαντά, ενός συγγραφέα που ήρθε για να μείνει στα λογοτεχνικά δρώμενα. Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Μυτιλήνη, θυμάται έντονα την ανεμελιά των παιδικών του χρόνων, το παιχνίδι στους δρόμους και την ηρεμία της θάλασσας.

«Χωρίς την αίσθηση της θάλασσας κάπου κοντά μου ασφυκτιώ», λέει ο νεαρός συγγραφέας. Από πολύ μικρός είχε μια ακατάπαυστη επιθυμία να δημιουργεί σενάρια με σκίτσα και κάποιες μικρές ιστορίες. Επί της ουσίας όμως η λογοτεχνία μπήκε στη ζωή του εντελώς απρόσμενα. 

«Έγινε όταν βρέθηκα κάπου μακριά και βρήκα τον χρόνο να κοιτάξω μέσα μου όλα εκείνα που κάποια στιγμή ζήτησαν να έρθουν στην επιφάνεια». Ο λογοτέχνης συστήθηκε στο κοινό το 2011 από τις εκδόσεις Λιβάνη με το έργο του «Ως την τελευταία πνοή». 

           «Θέλησα να δημιουργήσω κάτι διαφορετικό και διαχρονικό. Αν σε κάμποσα χρόνια από τώρα θα το διαβάζουν ακόμη ως πηγή ή ως μυθιστόρημα για τη Μικρασιατική καταστροφή, τότε θα έχω πετύχει το σκοπό μου» αναφέρει. Η έμπνευση για το 2^ο μυθιστόρημα του που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον ίδιο εκδοτικό οίκο, γεννήθηκε κατά τη διαβίωση του στη μεγαλούπολη.

         «Είναι εντυπωσιακό ότι μπορείς να περπατήσεις ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους δίχως να ανταλλάξεις κουβέντα με κανέναν. Η Mindland είναι το μωσαικό μιας κοινωνίας που ολοένα μας πλησιάζει.Η ζωή γίνεται εικόνα κι εμείς μαθαίνουμε να ζούμε μέσα σε αυτήν». 
Στη Mindland περιγράφεται ένας διαδικτυακός κόσμος πολύ πιο εξελιγμένος από τις σημερινές σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Σ’αυτόν ο καθένας κρυμμένος πίσω από ένα προφίλ, δίχως να μετακινηθεί από το σπίτι του, μπορεί να συνάψει εικονικές σχέσεις, να νοικιάσει φίλους και να αμπαρωθεί ολότελα στην ιδιωτική μοναξιά της προσομοίωσης.

 «Θεωρώ ότι τα social media έχουν υποκαταστάσει κατά ένα μεγάλο ποσοστό την προσωπική και άμεση ανθρώπινη επικοινωνία. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε ότι προσφέρουν αμεσότητα, πληροφορίες, απόψεις και ιδέες» σημειώνει ο Γιώργος Γιαντάς, διευκρινίζοντας ότι εικονικά το διαδίκτυο «ενώνει» τους ανθρώπους, αλλά χρειάζεται προσοχή μιας και η κατάχρηση του μας οδηγεί σε αποξένωση και μοναξιά.