Γιώργος Γιαντάς

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2022

''O κύβος του Ρούμπικ'', κριτική του Φίλιππου Φιλίππου στο Fractalart.gr

Τα τελευταία χρόνια τα αστυνομικά μυθιστορήματα που αποκαλούνται «ορθόδοξα» και είναι εμπνευσμένα από τα έργα της Άγκαθα Κρίστι και των Βρετανών ομοτέχνων της όλο και λιγοστεύουν. Και στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι πέντε ή δέκα ύποπτοι για μια δολοφονία, οι οποίοι ανακρίνονται ή παρακολουθούνται από την αστυνομία μέχρι να αποκαλυφθεί ο δράστης, συνήθως από έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ, όπως ο Ηρακλής Πουαρό, αποτελούν παρελθόν. Σήμερα, τα αστυνομικά μυθιστορήματα έχουν κοινωνικό περιεχόμενο και στα εγκλήματα που περιέχουν εμπλέκονται άνθρωποι της νύχτας, δικηγόροι, πολιτικοί και επιχειρηματίες.

Αυτό συμβαίνει και το μυθιστόρημα Ο κύβος του Ρούμπικ (εκδ. Υδροπλάνο) του Γιώργου Γιαντά, ο οποίος εργάζεται στο Λιμενικό Σώμα και έχει καταγωγή από τη Λέσβο και τη Χαλκιδική. Έχει εκδώσει άλλα εφτά βιβλία. Στην πρώτη σκηνή του μυθιστορήματος βλέπουμε τον εύπορο δικηγόρο Θέμης Αναγνώστου δολοφονείται με πυροβόλο όπλο έξω από το σπίτι του από έναν μοτοσικλετιστή. Στην επόμενη σκηνή, ο Τζίμης, άνθρωπος της νύχτας, βρίσκεται σ’ ένα υπνοδωμάτιο με τη Νικόλ, μια από τις ερωμένες του, ενώ η τηλεόραση μεταδίδει την είδηση της δολοφονίας του δικηγόρου. Έπειτα γνωρίζουμε την δικηγόρο Βίκη Βεραντζή, συνεργάτιδα του Αναγνώστου, που συζητάει με τον φίλο της, τον Ζορζ, πρώην δημοσιογράφο, ολίγον ποιητή, ζωγράφο και επίδοξο συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων, γενικά καλλιτέχνη, για τη δολοφονία του αφεντικού της και για κάποιον Δημοσθένη Ριζόπουλο, πολιτικό παράγοντα.

Όλοι αυτοί και αρκετοί άλλοι εμπλέκονται στην αστυνομική ιστορία που διαδραματίζεται στην Αθήνα και τοποθετείται στα όρια δύο διαφορετικών κόσμων, της νομιμότητας και της παρανομίας. Η δολοφονία του δικηγόρου κινητοποιεί έναν μηχανισμό μαφιόζων, πληρωμένων δολοφόνων, μπράβων, ανθρώπων που υπογράφουν συμβόλαια θανάτου, σε έναν ατέρμονα κύκλο με εκτελέσεις αντιπάλων, τολμηρά σόου σε νυχτερινά μαγαζιά, εταιρείες με μυστικά και παράνομες δοσοληψίες, όπου συμμετέχουν διεφθαρμένοι υπουργοί, εγκληματίες που δίνουν εντολές μέσα από τη φυλακή. Σημαντικό ρόλο στην ιστορία παίζουν η αμαρτωλή εταιρεία Telemedia και ο αρχινονός Τσόχας.

Υπάρχει κι ένας αστυνομικός, ο Κορκολάτος, ο οποίος με την ομάδα του επιχειρεί να ξεκαθαρίσει τα πράγματα που είναι πολύ μπερδεμένα εξαιτίας της ανάμιξης πολιτικών και πολιτευτών. Στο τέλος, κι αφού έχουν γίνει αρκετές εκτελέσεις μελών μαφιόζικων οργανώσεων που είναι ανταγωνιστικές, μια από τις ηρωίδες κατορθώνει να επιβιώσει και να συνεχίσει τη ζωή της έξω από την Ελλάδα.

Ο κύβος του Ρούμπικ είναι ένα καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα που αναφέρεται στα σκοτεινά κυκλώματα της αθηναϊκής νύχτας και έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ο Γιώργος Γιαντάς φαίνεται πως έχει μελετήσει εμβριθώς ανάλογα μυθιστορήματα, ελληνικά και ξένα, ώστε να γράψει το δικό του. Θα μπορούσε, πάντως, να μιλήσει και για την τύχη ορισμένων από τους ήρωές τους. Ας πούμε τι απέγινε ο Ζορζ, ο καλλιτέχνης;

https://www.fractalart.gr/o-kyvos-toy-roympik/

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2022

''Ο κύβος του Ρούμπικ'', κριτική της Τόνιας Μασουρίδου στο Diastixo.gr

Από τις πρώτες σελίδες του μυθιστορήματος Ο κύβος του Ρούμπικ, ο αναγνώστης παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις ζωές των ηρώων, τις οποίες συνδέει ένας μυστηριώδης ιστός που περιπλέκεται σε δύο κόσμους: στον κόσμο της νομιμότητας και στον κόσμο της παρανομίας. Ο Γιώργος Γιαντάς, συγγραφέας του εν λόγω πονήματος, περιγράφει αριστοτεχνικά τους χαρακτήρες των πρωταγωνιστών, χρησιμοποιώντας με επιδεξιότητα το γνωστό παζλ του κύβου του Ρούμπικ.

Άνθρωποι της νύχτας που κυκλοφορούν με προσωπεία αθωότητας, γνωστοί δικηγόροι και πολιτικοί υπεράνω υποψίας, αστυνομικοί, επιχειρηματίες, τρανς προσωπικότητες κυκλοφορούν σε ετούτο το νουάρ μυθιστόρημα με τις απρόσμενες εξελίξεις και την ενδιαφέρουσα πλοκή. Η ιστορία εξελίσσεται μέσα από καθημερινά περιστατικά, δομημένα με τέτοιο τρόπο ώστε να κρύβουν το μυστικό του αινίγματος.

Τα πρόσωπα, αν και ανήκουν στον υπόκοσμο, δείχνουν συχνά την ανθρώπινη τρωτή τους πλευρά φανερώνοντας τέτοια στοιχεία ευαισθησίας, που ο αναγνώστης αρχίζει να αναρωτιέται για την πραγματική ταυτότητα των ανθρώπων της διπλανής του πόρτας. Πιστεύω ότι σε ετούτο το λεπτό σημείο βρίσκεται και η ξεχωριστή αφηγηματική τέχνη του Γιώργου Γιαντά. Εισάγει τον αναγνώστη στη ροή μιας ιστορίας, στην οποία υπάρχει η αίσθηση της συμμετοχής. Πορεύεται και εκείνος με τους ήρωες, συμπάσχει, αγανακτεί, αγωνιά, επειδή τα πρόσωπα εκπέμπουν οικειότητα και η γλώσσα έχει αμεσότητα και λογοτεχνική χροιά.

Ένα νουάρ μυθιστόρημα που αξίζει να διαβαστεί, επειδή ξεχωρίζει στο είδος του.

Ας παρακολουθήσουμε μερικά αποσπάσματα:

…Πρόσκαιρα ο καιρός είχε γαληνέψει. Το φως του ήλιου ξεπρόβαλλε από τα αραιά σύννεφα, μέσα από αχτιδοσυρμές, φως δειλό και αβέβαιο, ασταθές, σαν τις ανθρώπινες ψυχές και τα πολύπλοκα γήινα παιχνίδια τους· ένας περίπλοκος κύβος από κόσμους και υποκόσμους, από πάθη και μίση, μεγαλοσύνες και μικρότητες· από προσδοκίες όπως των απλών ψηφοφόρων πως μέσα από τις εκλογές η κοινωνία θα γινόταν καλύτερη, πιο δημοκρατική και δίκαιη· από προσμονές για ένα καλύτερο αύριο με ίσες ευκαιρίες, καλύτερες δουλειές, με ισονομία, με δικαιοσύνη.

Και αλλού βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο περιγράφεται μια ερωτική σχέση:

…Η ορμή του Τζίμη κάμφθηκε από μια τρυφερότητα, κάτι πρωτόγνωρο, κάτι που ποτέ στο παρελθόν δεν είχε βιώσει με γυναίκα. Η ανώτερη ομορφιά της Βίκης σχεδόν του επέβαλλε να είναι τρυφερός μαζί της. Τώρα δεν υπήρχε ίχνος αμφισβήτησης για όσα του είχε υποσχεθεί, όσα σχεδίαζαν να πραγματοποιήσουν. Η συνεύρεση ήταν και επισφράγιση της νέας αρχής, της καινούργιας ζωής, ενός αύριο στον κόσμο του φωτός και της νομιμότητας. Όταν η αίσθηση του χρόνου επέστρεψε, έγειραν αποκαμωμένοι κάτω από το σκέπασμα, αντικριστά ο ένας με τον άλλον. Την κοίταξε ξεθυμασμένος, ενώ εκείνη έψαξε με το χέρι της το κομοδίνο.
«Τι ψάχνεις;»
«Την τσάντα μου. Έχω τσιγάρα μέσα».
«Σε παρακαλώ… δεν θέλω να καπνίσεις, δεν σου πάει… τουλάχιστον όχι τώρα».
Η Βίκη χαμογέλασε. Του ένευσε εντάξει, όμως το χαμόγελό της είχε να κάνει με την ολική αλλαγή στην όψη του. Ο Τζίμης είχε μεταμορφωθεί σ’ ένα νεαρό αγόρι, είχε γυρίσει αρκετά στάδια πίσω, προτού τσαλακωθεί, πριν αλλοιωθεί από τη σκληρότητα και την παρανομία. Της θύμισε έναν συμφοιτητή στη σχολή, έναν συμπαθητικό και άβγαλτο νεαρό που μονίμως δυσκολευόταν να ξεπεράσει το τρακ και να τη φλερτάρει.

Ένα νουάρ μυθιστόρημα που αξίζει να διαβαστεί, επειδή ξεχωρίζει στο είδος του.

ΠΗΓΗ: https://diastixo.gr/kritikes/ellinikipezografia/18872-o-kuvos-toy-roubik